362 



wensclielijk zoude zijn voor de verzonding vaa 

 koffij en andere produkten uit het Bandongsche. 



Nadat ik aan den zuidelijken oever (men ver- 

 gunne mij die uitdrukking) van het Bandong- 

 sche plateau was aangeland, vervolgde ik mijnen 

 weg in eene oostelijke rigting. Daar, gedurende 

 den regentijd, de vlakte aldaar veranderd is in 

 eene soort van zee, loopt de weg er eenigzins 

 boogeraan het af hangen van het gebergte, en zag 

 ik mij genoodzaakt, ten einde de platte vlakte te 

 vermijden , mijnen weg te nemen langs al de 

 bogten en krommingen van den oever. Slechts 

 ddar ter plaatse, waar een heuvel zeer ver voor- 

 uitsteekt , even als eene soort van voorgebergte , 

 doorsnijdt de weg dat uitstekend gedeelte en loopt 

 over hetzelve heen. Het is op zulke plaatsen , 

 dat men , bij het aanleggen van wegen , den grond 

 uitgehouwen en de rotsen ontbloot heeft. 



Men ziet daar inzonderheid stukken trachiet , 

 welke van buiten reeds verweerd en in eene wit- 

 te , brokkelige massa veranderd zijn , terwijl zij 

 inwendig nog eene vaste zwart-graauwe kern 

 hebben. Op eene enkele plaats , op vele honder- 

 den voeten afstands van den oever, waar zich een 

 kleine kegelvormige berg even als een eiland 

 boven het plateau verheft , ontwaart men werke- 

 lijk afgeronde trachietbrokken , van eene dikte 

 van 63—123 duim , welke in een mergelach- 

 tig , ligt , zeer breekbaar deeg bevat zijn , en 

 daarmede in horizontale , zelden dikkere lagen 

 dan van één' voet boven elkander liggen. Hier 

 en daar ziet men in dit deeg nog de verweerde 



