370 



de te botaniseren. Deze top ig van het Z, Z. O. 

 naar het N. N. W. gerigt, en verheft beurtelings 

 de steile koppen , of daalt weder naar beneden. 

 Ik bevond mij nu op de hoogste oostelijke top- 

 pen. Dit gedeelte van den berg is tnet oorspron- 

 kelijke bosschen begroeid. Dikke lagen van loof- 

 mossen bedekken hier alle boomstammen , en 

 zelfs daar nog, waar de usneae afhangen, too- 

 nen zich, als 't ware, geheele kussens van mos- 

 sen. Den bodem van het woud bedekken mos- 

 sen, talrijke grassoorten, lycopodiën , varens, en 

 vormen eene dikke laag , door welke men geen' voet 

 vooruit kan zetten , zonder geheel en al bevoch- 

 tigd te worden ; Sanicula mo?iiana Reinw. , eene 

 Viola , Balsaviina micrantha , Bx. , Pohjpodium 

 Vipleris , L. , eene Va/eriana , een Ranunculus , 

 een Pleclranlkus en eene composila met bloemen 

 als eene Centauren {Vernontae species) bevol- 

 ken hetzelve. Het lagere hout vormen soorten 

 van Rubus , Laurineën , Gaultkeriae , en Tht- 

 haudiae , en wel de Thibaudia rosea (mihi) , wel- 

 ke wel 30 voeten hoog wordt ; — verder Vibumum 

 en de eigendommelijke Myrica Javanica , Bl. 

 Al deze struiken en kruiden woekeren daar in de 

 schaduw van de eigenlijke boomen des wouds , wel- 

 ker physiognomie vooral door de volgende soorten 

 bepaald wordt ; 1« door de digt beblnderde Puspa 

 (Sr/n'ma Noronkae , Rw.) met hare groote , 

 sneeuwwitte bloemkroonen , welke overal over den 

 grond verstrooid liggen , en met haar jong loof, 

 waarvan de rozeroode kleur reeds op een' verren 

 afstand den boom doet kennen , die eene hoogte 



