376 



in liet zuiden en het oosten', terwijl in de dalen 

 een donkere nacht was; hier zag ik bergtoppen 

 opdagen in het licht der maan , en de wolken 

 even als spookgedaanten daartusschen zweven- 

 de , — ginds een woest boschachtig terrein , slechts 

 bewoond door buffels, tijgers en rhinocerossen ; 

 maar aan de andere zijde, slechts op 15 palen 

 afstands van daar verwijderd , het schoone Ban- 

 dongsche plateau , op welks boschaadjen , die 

 hier en daar door de nevels heenbraktn , de maan 

 haar glansrijk licht deed stralen. 



Doch dit helder licht duurde slechts kort ; er 

 deden zich voortdurend nieuwe wolken op , breid- 

 den zich uit en stortten in een' zeer fijnen regen ne- 

 der. Door eene volslagene windstille bleef deze 

 regen , zonder de geringste tusschenpoozing , ge- 

 durende den ganschen nacht aanhouden. Ik had 

 mijne toevlugt genomen in de hut , doch de bla- 

 den der varens en zelfs die van Pandanus , wel- 

 ke ik daarover, bij wijze van een dak, had uitge- 

 spreid , lieten den regen door. Ik bragt aldus een' 

 slapeloozen nacht door en verbeidde met ongeduld 

 den naderenden morgen , alswanneer de thermo» 

 meter slechts één graad lager dan des avonds was 

 gedaald, namelijk op 51° F. 



Aldaar tot 8 ure verblijvende, hoopte ik nog 

 eenmaal een helder uitzigt op de gebergten te zul- 

 len hebben. Doch te vergeefs; de regen stroomde 

 onophoudelijk uit den hemel, en wij zagen ons ge- 

 noodzaakt om — doornat zijnde, — over den door- 

 weekten , modderigen bodem van die bosschen de 

 terugreis te aanvaarden. Eerst toen wij den Pas- 



