377 



sangrahan waren genaderd , alwaar het eveneens 

 had geregend , aanschouwden wij weder de zon ; 

 terwijl echter hel met regt ongastvrij te noemen 

 en in deze maanden onbewoonbaar gebergte zelf 

 in donkere wolken voor ons verborgen bleef. 



Van de oostelijke af helling van den Malabar, 

 waarop de Passangrahan gebouwdis, overziet 

 men slechts een gering gedeelte van het plateau. 

 Men ziet het oostelijk- of O. Z. O. deel in de 

 diepte liggen. Op den vlakken , nu eens geel- 

 bruinen, dan eens hchtgroenen , of grijzen grond, 

 aiet men donkere vlekken , lange strepen en tal- 

 rijke dorpen , met de bosschen , welke dezelve om- 

 ringen. Van de bergen , die de vlakte rondom 

 omgeven , zijn van dit punt slechts de volgende 

 zigtbaar : 



In de reeks van den Tanhoeban-prahoe en den 

 Boekil-Toenrjoel in het N. 5° O, , welke een' scheef- 

 afgeknotlen tegel heeft , is ecne keten , die zich met 

 vele top[>en verheft , en zich uitbreidt van het 

 westen naar het oosten in de rigling van den Tani- 

 pomas. Eene tweede keten van den Tankoehan- 

 jirahoe, welk gebergte dus dubbel is, loopt voorden 

 Jioekil-Toeiigoel, en is dus nader aan het plateau, 

 in de rigling van het W. N, W. naar het O. Z. O , 

 en eindigt in den slompen kegel van den Manglaj- 

 ang , dien men ten N. 10'' O. van hier aanscliouwt. 



Over de zuidoostelijke helling nu van beide 

 deze ketenen, loopt de weg naar Socmadang ; de 

 gemelde helling evenwel verheft zich op nieuws 

 in den minder hoogon berg Rockil-Djarian len 

 N. N. O. van hier, terwijl de regie (zuidooslc» 



