389 



bosclijes en op de wegen verloonde , even als iit 

 den lieifstlijd in de bosschen van Europa. 



Ten einde den berg JVaijan^ Ie bezoeken , aan 

 welks glooijing ik dezen morgen van eece verhe- 

 vene plaats van den weg dampen had zien op- 

 stijgen , verliet ik den hoofdweg en baande mij , 

 geholpen door mijne Javanen, in eene streek, 

 waarin ik mij tegenover den ÏVaijang meende te 

 bevinden, een zijpad, in eene dwarse rigling van 

 het noorden naar het zuiden. Wij vonden, bij 

 het weder opstijgen , weldra de bedding van eene 

 beek , in welke wij uilgebleekte en gezwavelde 

 stukken steen zagen , waarom wij meenden ons 

 de nabijheid van eene vulkanische verschijning 

 te kunnen voorstellen. Wij vervolgden den loop 

 van deze bedding , en landden , na aanhoudend 

 opklimmen , omstreeks den middag aan in eene 

 streek , waar wij , van achter de boomen , witte 

 dampen zagen te voorschijn komen. 



Duidelijk was de bodem van het v\'oud in deze 

 streek bij den IVaijang \JS11Q voet hoog) onge- 

 lijk drooger , dan in de door ons , tot dusverre , 

 doorwandelde woudstreken (welligt omdat de 

 bodem hier aan het afhangen van den berg en 

 in de nabijheid van den krater gekloofd is en uit 

 opecngelioopte gebrokkelde sleeuen bestaat) ; en 

 ook de lianen waren hier zeldzamer, terwijl de 

 boomen minder met woekerplanlen en mossen be- 

 dekt , maar daarentegen drooger en kaler waren. 

 De stammen rezen rcgtlijnig , als kolommen in de 

 hoogte. 



De meest uitstekende van alle was 1'. de Ki- 

 Nat. TijDsciin. Ü. VIII. St. 4. 2(i 



