393 



in kralers en mei dampen omgeven. De bladen 

 Tan Vireya reiusa waren geheel en al omgeven 

 met een poederachtig, geelachtig grijs bekleed- 

 sel , hetwelk zich uit de zwaveldampen gepre» 

 cipiteerd en daarop had nedergezet , tervsijl die 

 dampen voortdurend de kleine boschjes van deze 

 planten doortrokken , en , niettegenstaande dit 

 alles , pronkte dit gewas met deszelfs scharla- 

 kenroode bloemen, Zullen nu deze gewassen 

 werkelijk dien bodem dezes kralers verkiezen? 

 Het is moeijelijk te gelooven. Eene enkele P/e- 

 ris uitgezonderd , welke een' moerassigen , vooral 

 ijzerhoudenden bodem verkiest , behoeven deze 

 planten niets anders dan eene opene , drooge 

 plaats , waar de zon en de vrije hemel dezelve 

 kan beschijnen. In de schaduw van vochtige 

 bosschen gedijen deze planten niet. De Lycopo- 

 dia {I'. vulcanicum , Bl.) moeten, om krachtig 

 voort te woekeren , een' rotsigen bodem hebben , 

 welke zich , op Java , voorzeker nergens elders 

 bevindt dan in kraters. 



Deze uitgestrektheid is gelegen aan de weste- 

 lijke helling van den Wayang. De hoogste 

 koppen van dezen berg , die (ge)ijk alles in den 

 omtrek) met digte bosschen bezet zijn , en zich 

 niet hooger dan SCO voelen boven het diepste 

 van den bodem dezer uitgebreidheid schijnen te 

 verhcIFcn , ziet men den eenen in het oosten , den 

 anderen in het noorden; zij vormen eene kleine, 

 van het noorden naar het oosten zich uitstrek- 

 kende ligging. Aan de helling nu schijnt, mid- 

 den door het woud licen , ccomual ecuc sccuudui- 



