899 



Ik verliet deze solfalara , toen de zon , welke 

 achter het Bi-eng-Bretig-geberglc begon te zin- 

 ken , reeds haar avondschijnsel deed vallen over 

 de toppen van het TVayanff-geher^le. Reeds sche- 

 merde het ia het woud , over welks gewelfde op- 

 pervlakte ik mijne blikken sloeg. Reeds begon de 

 nactt zijne vleugelen over hetzelve uit te brei- 

 den , en over de wonderen , die het verborg. Die 

 nacht nu werd door een' helderen maneschijn 

 verlicht , terwijl de geheele natuur kalm was , 

 en de stilte slechts nu en dan werd afgewisseld 

 door een groot alarm in het woud, door een ge- 

 weldig gedruisch in de toppen der boomen, ver- 

 gezeld van een hevig geschrei, alsof het woud 

 van een wild heirleger werd doortrokken. Het 

 waren geheele drommen van apen , die , welligt 

 door tijgers vervolgd , als het ware in 't wilde 

 voortvlugtende , van den eenen boom op den 

 anderen sprongen. Dan weder werd het eenige 

 uren lang stil , terwijl het maanlicht schilderach- 

 tig schemerde op de gewelfde en golvende op- 

 pervlakte der boomtoppen. 



Ik had reeds al mijne plannen in dier voege 

 ingerigt , dat ik mij , in die streek , eenige weken 

 lang kon ophouden , ten einde een groot gedeelte 

 van de boomen dezes wouds te leeren kennen. 

 Daarna was mijn voornemen , mij zuidwaarts 

 to begeven , in eene rigting , in welke , gelijk 

 mijne Javanen mij opgaven , zich een groot meer 

 midden in deze onmetelijke bosschen moet be- 

 vinden; een meer, hetwelk ongeveer 1§ Eng. 

 mij! lang cii breed moet zijn, en een eilandje 



