400 



en eenige wèismakende vischsoorlen moei bevat- 

 ten. Van daar zou ik dan mijne reis voortzet- 

 ten naar het oosten van Java. 



Beriglen van Batavia komende , moesten mij 

 daarvan, tot mijn diep leedwezen, doen afzien. 



Ik verliet op den 24sien, des morgens vroeg, de 

 solfafara van den Warjang, De temperatuur van 

 het bosch beliep , vóór zonsopgang , 52° F. , bij 

 tamelijk hecte luchtsgesteldbeid. Wij bereikten 

 weldra den hoofdweg weder , die diep in het 

 schaduwrijke bosch , onder de boogswijze zich 

 buigende ranken van het bamboes, immer voort, 

 liep naar het westen; komende wij, alzoo , voor- 

 bij twee heele bronnen, van welke de eerste, 

 omgeven door een met gras begroeid moeras, 

 digi aan de Tjisankoi h"gt , en reeds op verren af. 

 stand te herkennen is aan de dampen , welke 

 hier opstijgen, — terwijl de tweede, naauwelijks 

 eene Engelsche mijl van deze gelegen , nabij het 

 beekje Tjibeurum Ie voorschijn treedt. Ik zag 

 namelijk daar^ een opene plaats in hel bosch , liet 

 mijne karavaan op den hoofdweg halt houden , 

 en daalde toen , slechts van een paar jagers ver- 

 gezeld , eenigzins naar beneden. Naauwelijks ech- 

 ter waren wij van tusschen het geboomte te voor- 

 schijn gekomen , of wij zagen een' troep wilde 

 stieren , van welke eenige graasden , andere zich 

 in het warme water schenen te baden, voor ons 

 uitspringen en als 't ware slormenderwijze in het 

 bosch dringen. Mijne jagers losten hunne gewe- 

 ren, maar te laat. De oevers van den Tjibeu- 

 rum zijn hier tot een klein grasveld verbreed , het- 



