95 



legenoTCi^estelde rigling ontslaat , zoodat het uit- 

 einde met de breede opening bij de beweging naar 

 voren gekeerd is. Daaruit volgt evenwel nog niet , 

 dat dit deel werkelijk als het voorste einde moet 

 beschouwd worden , en Cdvier was van eene te- 

 genovergestelde meening. De Schrijver gelooft 

 echter , hierin van Cuvier te moeien afwijken , 

 daar de waterstroom ook het voedsel aanvoert , 

 en men den ademhalingszak derhalve als eene ver- 

 wijde mondholte beschouwen kan. Als buikvlakte 

 beschouwt EscnaicnT diegene, welke ook CoviEa 

 daarvoor hield , en waaraan de kieuw is opge- 

 hangen, omdat hij het centrale deel van het ze- 

 nuwstelsel aan die vlakte waarnam; het dier keert 

 evenwel deze zijde naar boven , waarom Meter 

 daaraan den naam van rugzijde gaf. 



Plaatsgebrek laat ons niet toe , den Schrijver in 

 al de oatleedkundige bijzonderheden van zijne, 

 meer dan 90 bladzijden beslaande Verhandeling 

 te volgen. Wij moeten ons dus met enkele bijzon- 

 derheden vergenoegen. Uct centrale deel van het 

 zenuwstelsel ligt op het meest uitgeholde gedeelte 

 Tan het middcideel der buikvlakte , niet ver van dat 

 uiteinde des ligcliaams, aan 't welk de breede spleet- 

 opcuing is , en heeft omtrent i lijn breedte en J I. 

 lengte ; het bestaat uit twee , achter elkander lig- 

 gende , ronde knoopen , waar naast aan elke zijde 

 een halfmaansvormig zijdelingsch deel geplaatst is. 

 Vele zenuwdraden loepen straalswijze en in eene 

 regie rigling van deze knoopen uit. ïwec zijde- 

 lingschc takken, die de overigen in dikte over- 

 tri'ü'ün , gaan naar het eerste paar der adcmlia» 



