27 



verplaatst worden, doch het beeld zal daardoor 

 niet omgekeerd zijn , want de afdeelingen zullen 

 haren oorspronkelijken stand behouden , en regt- 

 standig naar de plaats , waar de gewaarwording 

 plaats vindt, geleid worden, en er zal eene ver- 

 warring uit voortspruiten , die ik in mijne eerste 

 afbeelding heb getracht aan te toonen. In fig. I 

 stelt a. b. c. d. het beeldje voor , dat de uiteinden 

 der zenuwdraden treft : de afdeeling a. b. treft den 

 zenuwdraad x, b. c. den zenuwdraad y, cd. 

 den zenuwdraad s ; bijaldien deze zich kruisen , 

 zal het beeldje niet anders , dan zoodanig ver- 

 ward , als door de letters c. d. , 6. c. , a. b. is aan- 

 gewezen , ter gewaarwording kunnen komen. 



Dit nu zij genoeg om te doen zien , dat de theorie 

 van Muller niet wel mogelijk is, dat er geene 

 kruising der zenuwen beslaat ,: en dat er geheel 

 andere optische verschijnselen dan die , welke hij 

 veronderstelt, plaats moeten hebben (1). Ter be- 

 oordeeiing echter van hetgeen er plaats vinden 

 kan, is eene nadere bekendheid met de ontleed- 

 kundige inrigting noodwendig. 



Sedert de belangrijke ontdekking der glaskegels 

 door Muller, heeft de kennis van het zamenge- 

 stelde oog eene groote aanwinst gedaan door het 

 reeds vermelde geschrift van Dr. F. Win. Op. 



(1) Hetzelfde z!j gezegd van de Theorie van Dua£s, 

 Physiol.eomp. p. 330., die alleen daarin van Muller 

 verschilt , dat liij deu glaskcgels ouk eeuig aandeel 

 in de buiging der lichtstralen toekent. 



