159 



•vpti , dat de bolvormige gedainte , althans i'n eenïge 

 gpvallen , de meest waarschijulijke is; maar deze 

 waarschijnlijkheid wettigt nog geenszins de bena- 

 ming van bolletjes. 



van 600 inaa! , en het is genoeg bekend , dal men 

 bij eene sterkere vergrootiog dan deze, eer min- 

 der, dan meer ziet. Bij deze vergrooting vertoon- 

 den zich dus moleculen van mm. diameier, 



30,000 



als ligchaampjes, van i mm. doorsnede. Ik ge- 

 loof niet , dat iemands gezigt ligtelijk zoo sclierp 

 zijn zal, dat hij een stipje, hetwelk dien doormeter 

 bezit, nog onderscheiden kan op den afstand van 8 

 duim, den focalen oogafsland, waarnaar de ver- 

 grootkracht der mikroskopen doorgaans berekend 

 is. Reeds ligchaampjes van ' mm. doormeter in 

 alle rigtingen kunnen slechts onder gunstige om- 

 standigheden met het bloote oog duidelijk op diea 

 afstand onderkend worden; waarvan men zich ge- 

 makkelijk overtuigen kan, wanneer men b. v. het 

 oog vestigt op afzonderlijk liggende pollenkorrels, 

 die ten naastenhij dien duormeter bezitten. Indien 

 men dus door den mikrooskoop volkomen even 

 scherp, als met het bloote oog zag, dan zouden, 



ten hoogste, ligchaampics van — mm. 



° ^ ' *■ Sooo io,ooo 



nog kunnen gezien worden ; doch neemt men nu 

 bovendien in aanmerking, dat, hoe goed achro- 

 matisch een mikroskoop ook wezen moge , de 

 beelden toch nimmer zoo volkomen scherp be- 

 grensd zijn, als die, welke het ouniiddellijk zien 

 geeft, dan geloof ik, dat een mikrooskoop, waar- 

 door men nog duidelijk moleculen van mm. 



dooriiitter kan waai nemen, met regt uiliiiuDtcnd 

 kan genoemd worden. — Ik heb de oiiwaarscliiju- 

 lijkhcid van het zien van zulke kléiuc deeltjes, aU 



