171 



wordt, en daarentegen in eenproefgaasje amorph 

 blijft. 



Er zijn dus — • dit althans moeten wij als onbe- 

 Iwislbaar zeker stellen — vele gepraecipileerde stof- 

 fen, die oorspronkelijk niet uit bolletjes of molecu- 

 len beslaan; maar welke is dan de natuur dier 

 doorschijnende vliezen? Hoe vormen zich de mo- 

 leculen , die men na eenigen tijd in dezelve waar- 

 neemt ? Het is voorzeker hoogst moeijelijk deze 

 vragen in al derzelver omvang te beantwoorden; 

 doch er zijn echter eenige daadzaken , die ons 

 hier eenig licht zullen verschaffen. 



Wanneer de verzadigde oplossing van chlorure' 

 lum calcii en van carborias potassae te zamen 

 iu een proefglaasje vermengd worden , dan vormt 

 het precipitaat eene stijve pappige massa , zoodat 

 men het glaasje omkeeren kan , zonder dat er een 

 droppel vocht uitloopt. Doch naar mate men in 

 de dunne doorschijnende vliezen, waaruit deze 

 massa geheel beslaat , door den mikroskoop mo- 

 leculen begint te ontdekken , wordt de stof vloei-> 

 baarder ; de vloeibaarheid neemt gestadig toe , 

 ai naar gelang de vliezen verdwijnen , en voor 

 lappen en vlokken plaats maken , terwijl eindelijk 

 wanneer de melamorphose haar einde bereikt , 

 boven het poedervormige praecipitaat eene laag 

 vocht gezien wordt , die het volumen der vaste 

 «lof 6 — 8 maal overtreft. 



Praccipilcert men verder eene verzadigde op- 

 lossing van sulphas cupri met ammonia liquida^ 

 dan ontslaat aanvankelijk dezelfde stijve massa, 



