174 



de moleculen steeds eene zekere lusschenruimfé , 

 welke door het doorschijnend vliezig gedeelte wordt 

 ingenomen ; doch de moleculen naderen elkander 

 meer en meer , en het noodzakelijk gevolg daarvan 

 is het vaneenscheuren der vliezen. Zoo ontstaan 

 Tlokken; dan ook de moleculen, welke deze za- 

 menstellen , zijn geenszins met elkander in onmid- 

 dellijke aanraking , maar de tusschenruimten worden 

 gevuld door de oorspronkelijke vliezige veel water 

 bevattende stof. Dit leert niet alleen de onmiddel- 

 lijke waarneming , maar ook dat het vlokkig 

 geworden praecipitaat nog veel meer plaats in- 

 neemt , dan na de volledige melamorphose het ge- 

 Tal is, hetgeen niet plaats kon hebben, indien de 

 moleculen met elkander in aanraking waren. 



Bovendien nemen wij zeer dikwijls nog eene 

 opmerkelijke hiermede in verband staande bijzon- 

 derheid waar, te weten, dat sommige praecipita- 

 ten , bij derzelver eerste ontstaan en nog eenen ge- 

 ruimen tijd daarna , soortelijk ligter zijn dan de 

 oplossingen , waarin zij zich gevormd hebben , ja 

 zelfs dan , wanneer de oplossingen zoo verdund zijn , 

 dat zij nagenoeg het specifiek gewigt van wa- 

 ter bezitten. Zoo drijft het praecipitaat, bij eene 

 lage temperatuur gevormd , door de oplossingen van 

 chlorurelum calcnen carbonas potassae , ieder in 

 120 deelen water , eenigen tijd boven. Voegt men de 

 beide oplossingen bij elkander in eene van onderen 

 gesloten glazen buis, zoodat dezelve er bijna mede 

 gevuld is , en keert deze nu eens of tweemaal om , 

 ten einde de vochten met elkander te vermengen , 



