177 



onziglbare , doch reeds aanwezige deeltjes der 

 gepraecipiteerde stof scheiden zich af van de wa- 

 terdeeltjes, en trekken elkander aan, daarbij te- 

 vens eene physische verandering ondergaande , 

 waardoor hun volumen of liever de plaats, welke 

 zij innamen, kleiner, en hun specifiek gewigt bij 

 gevolg grooter wordt. In dien toestand vertoonen 

 zij zich als moleculen, welke, het licht op eene 

 andere wijze brekende dan het water, voor ons 

 oog ziglbaar worden. 



In de vliezen is derhalve de gepraecipiteerde 

 stof in eenen overgangstoestand , d. i. zij is noch 

 een eigenlijk vloeibaar , noch een eigenlijk vast 

 iigchaam , maar voortdurend strevende , om van 

 het eerste in het laatste te veranderen. Wij zijn 

 tot dit resultaat gekomen door op daadzaken 

 steunende redenering ; maar verder kunnen wij nu 

 ook niet gaan , omdat ons de eigenlijke elemen- 

 taire zamenstelling , zoowel der vaste stoflfen als 

 der vloeistoffen , inderdaad onbekend is ; want niets 

 waarborgt ons , dat de kleinste moleculen , die 

 ons de mikroskoop vertoont , de uiterste grens van 

 deelbaarheid der vaste ligchamen aanwijzen , en 

 omtrent de kleinste deeltjes, die de vloeistoffen 

 zamcnstellen , en aan dezelve hare eigendomme- 

 Jijke bewegelijkheid en verdere kenmerkende ei- 

 genschappen geven , weten wij door onmiddellijke 

 waari.C'Oiiug volstrekt niets. Welk verband dus 

 bestaat tusscheu de waterdeelen en de gepraecipi- 

 teerde stof in de vliezen ; — hoe zij zich eigenlijk 

 tot elkander verhouden ? enz. , dat zijn vragen , 



(lAT. TijD^icua. ü. X. St. 2 eu 3. 12 



