184 



« Ik heb salpeter in 't water geleit, en dat wa- 

 ter observerende, sag ik door het scivige drijven 

 eenige weinige lange deeltjens, aan dewelke ik 



maal ha(l<Ie gesien ; alleen was ik verlegen, boe ik 

 desa sloffe of groen gewas, tot éen swartachlig 

 ■wesen soude brengen. Dit groen werd bij den 

 genieenen man wel viit maar moest vljni geuuemt, 

 «Omnie mij hierin te voldoen, nam ik voor mij 

 te begeven na moerige Landen, niet verre van onse 

 Stad gelegen ; maar gedenkende , dat de water- 

 grachten, die om onse Stad loepen, op twee dis- 

 tincte plaatsen zijn afgeschut, op dat de dagelijkse 

 waterstroom niet om, maar door onse Stad soude 

 loopen : üoo heb ik mij dan begeven, daar het 

 valer, in de Stads-gracht, de minste beweging 

 hadde, al waar ik dit vijm in overvloei hebbe 

 gezien. Van dit vljm heb ik genomen , ende d^t 

 op verschejde stukken dik Papier geleyt , ende dat 

 selvige voor het vuyr laten droogen, en gesien, dat 

 daar het seer dik lag , ujl sig selven van een schoon 

 groen, in een swarlaglig wesen veranderde, ende 

 daar het seer enkel lag , behielt het s)'dc groene 

 couleur, 



» Vorders examineerde ik weder het soo genoemde 

 Papier nader , en ik sag nu seer distinct, dat die 

 een ende deselve stolïe, en als een maaksel was. 

 Want als ik dese groene sloffe, soo als ik die ujt 

 het water hadde genomen, met een gemeen Mi- 

 proscope examineerde, boeide iU mij in te sicn, 

 dal deze seer seer dunue dvaata;^tige deelen , die 

 hel hair in dunte verre overlrelVen, rond waren, 

 en dat derselver membrane seer doorschijnenl was, 

 die gevult waren met eene groote quanliioji groene 

 globulen, van verschejde grootheden, waar van 



I 



