mi 



op eene der beide wijzen bewerkstelligd , gevolg- 

 trekkingen af te leiden , die op beide evenzeer 

 toepasselijk zijn. 



Om de kristallisatie , ten gevolge van uitdatn- 

 ping , behoorlijk waar te nemen , moet men oplos- 

 singen onderzoeken, die bij eene iets hoogere tem- 

 peratuur , dan waarbij men de waarneming doet , 

 verzadigd zijn. Er ontstaan dan weldra, te mid- 

 den van het vocht, kristallen, welker eerste vor- 

 ming en verdere ontwikkeling men behoorlijk kan 

 gadeslaan. Indien men eene minder verzadigde 

 oplossing langzaam op het voorwerpglas Iaat uit- 

 dampen , dan is het de rand van den droppel , 

 waarin de kristallisatie aanvangt; nu is het, vooral 

 bij zeer langzame verdamping van het vocht , dik- 

 werf mogelijk , ook op deze wijze de kristalvor- 

 ming goed waar te nemen; doch doorgaans is de- 

 zelve minder regelmatig , dan wanneer zich de 

 kristallen naar alle rigtingen vrij kunnen ontwik- 

 kelen. 



De beste wijze is , de kristallen door praecipi- 

 tatie te doen ontstaan , waarbij het aan te raden 

 is , geene te geconcentreerde oplossingen aan te 

 wenden, ten einde de kristallisatie niet al te spoe- 

 dig plaats grijpe. Om dezelve behoorlijk gedu- 

 rende haar geheel beloop te zien , is het voldoen- 

 de, de droppels op het voorwerpglaasje voorzigtig 

 tegen elkander aan te plaatsen; de vermenging 

 geschiedt dan niet oogenblikkelijk , en men heeft 

 tijd genoeg, om eene plaats onder den mikroskoop 



