193 



alleen wegens derzelver kleinheid , maar inzonder- 

 heid om de bleeke kleur. Evenwel geldt het laat- 

 ste niet evenzeer voor alle gevallen. De eerste 

 sporen der kristallen , welke aan den kant der 

 ijzeroplossing ontstaan , indien de droppels eener 

 oplossing van sulphas denloxijdi ferri , en van 

 carbonas pofassae naast elkander geplaatst wor- 

 den (PI. I. fig. 3 A.) , kunnen reeds als kleine stip- 

 pen herkend worden , welke ter naauwernood 



mm. doormeter bezitten. Die van sulphas calcis 

 (PI. I. fig. IA.) ziet men reeds, wanneer de dwar- 

 se doormeter nog minder bedraagt. Doch daar- 

 entegen zijn er eenige kristallen , welke bij der- 

 zelver eerste ontstaan zulke uitnemend dunne 

 plaatjes zijn , eu bij gevolg het licht zoo weinig 

 breken , dat men de kanten eerst onderscheiden 

 kan nadat het plaatje eene zekere uitgebreidheid 

 en dikte verkregen heeft. Hiertoe behooren de 

 kristallen , verkregen door vermenging der oplos- 

 singen van tartarus emeticus en hisulphas po- 

 faasae. Eerst na eenige minuten ontwaart men aan 

 dfcu rand het eerste spoor van kristallen (fig. 13). 

 Deze zijn echter zoo bleek en de omtrekken zoo 

 flauuw , dat , alhoewel zij reeds — mm. doormeter 

 bezitten, het nog moeijelijk valt dezelve van het 

 omgevende vocht te onderkennen. Dergelijke ui- 

 terst dunne en aanvankelijk moeijelijk waar- 

 neembare kristalplaatjcs vormen zich bij de iiieen- 

 vloeijiiig ecuer oplossing van kalk en suiker in 

 water met die van carbonas potassae, (PI. II. 

 %■ 4). 



PAT. TijosuuH. D. \. St. 2en3. 13 



