195 



Tertoooen zich slechts zeer flaauwe stipjes (PI. I. 

 fig. 1 A) ; weldra echter worden deze iets groo- 

 ter, zoodat de omtrek van hel doorschijnende 

 midden onderkend kan worden ; men ziet er ech- 

 ter eenigen onder , waar het middengedeelte klei- 

 ner en de omtrek daarentegen iets breeder en 

 minder scherp begrensd is , dan bij de overigen , 

 het is ais of er zich franjeachtige aanhangsels aan 

 bevonden. Het kristal grooter wordende ziet men , 

 dat deze aanhangsels punten ten getale van zes 

 zijn , welke eindelijk aan liet volwassen kristal l)et 

 voorkomen eener ster geven (fig. 1 B). De ove- 

 rige ligchaampjes blijken al spoedig, terwijl zij in 

 omvang toenemen, zeszijdige plaatjes te ziju, rqet 

 eeuigzins binnenwaarts gebogen randen ; derzelv,er 

 grondvorm is dus volkomen dezelfde als die djep 

 stervormige kristallen , maar nimmer heb ik even- 

 wel een der krislalstippen , welke de opgegeven 

 kenmerken droeg , van tot een slervormig kristal 

 te zullen onlvs-ikkelen in een plaatvormig kristal , 

 of eene plaatvormige kristalstip in een stervormig 

 kristal zien overgaan. 



Indien nu de kristallen bij derzelver eerste ver- 

 schijnen reeds de gedaante van het grootere kris- 

 tal bezitten , dan schijnt hieruit onmiddelijk voort 

 te vloeijen , dat zij gedurende derzelver ontwik- 

 keling zich gelijkelijk in alle rigtingen vergrooten. 

 Op dezen regel beslaan echter uitzonderingco. 

 Dikwijls zijn de mikroskopisclie kristallen slechts 

 zeer dunne plaatjes , zoo bij voorbeeld de zoo 

 evcugeuoemde kristallen van /luo-siliciurc/um «o» 



13» 



