205 



pel der cklor. calcii oplossing gevormd wordt 

 onmiddelijk uit enkel kristalletjes beslaat , terwijl 

 daarentegen aan de andere zijde in den droppel 

 BWavelzuur ook wel dadelijk talrijke kristalletjes, 

 doch tevens moleculaire vliezen ontstaan. ^Van eene 

 vereeniginK der moleculen tot kristallen is evenwel 

 nergens een spoor te zien , schoon het waar is , 

 dal in dit opzigt eene dwaling zeer vergeeflijk is , 

 omdat de kristallen in eene zoo verbazende me- 

 nigte aanwezig zijn, dat zij weldra het heldere 

 gedeelte van het vocht in omvang overtreffen en 

 het natuurlijk gevolg daarvan is, dat ook de 

 •vliezige lapjes voor een aanmerkelijk gedeelte met 

 dezelve bedekt zijn. De kristalletjes nu aanvan- 

 kelijk zeer klein zijnde , en langzamerhand groo- 

 ter wordende , kan het allezins den schijn hebben 

 als of de moleculen in de vliezen dezelve zamen> 

 stellen, schoon men de overige kristalletjes, die 

 in het heldere gedeelte gelegen zijn , op gelijke 

 wijs ziet vergroeien , zonder dat er moleculen in 

 de nabijheid zijn. Maar bovendien, beginnen na 

 eenigen tijd de vliezige lapjes te verminderen , 

 en na tweemaal 24 uren zijn zij gehee! verdwe- 

 nen , terwijl alleen kristallen zijn overgebleven. 

 Oppervlakkig beschouwd zoude men nu meenen , 

 dat de moleculaire vliezen geheel in deze veran- 

 derd zijn ; in een zeker opzigt is dit waar , in zoo 

 ycrre namelijk de zelfstandigheid, waaruit dezelve 

 hebben bestaan , geheel of liever gedeeltelijk de 

 slof heeft geleverd tot vorming van de kristallen, 

 doch geenszins in dien zin , dat de moleculen zich 



