208 



onmiddèlijk lot dezelve vereenigd hebben. Het 

 praecipitaat , waarover wij thans handelen , is , 

 eensdeels , omdat hier een amorph en kristallisch 

 praecipitaat te gehjker tijd ontstaat , en anderen- 

 deels door het groot aantal van kristalletjes, die 

 het geheele veld verduisteren , niet zeer geschikt 

 om naauwkeurig waar te nemen , wat er eigenlijk 

 plaats heeft, maar indien de lezer, eenii^e bladzij- 

 den verder , de waarnemingen N°. l en 3 leest , 

 dan zal hem de zaak duidelijk worden. Oe mo- 

 leculaire vliezen verdwijnen allengs , zij lossea 

 zich tijdelijk weder op , er ontstaat kristalliseer- 

 bare stof, die zich au onder den vorm van kris- 

 tallen afscheidt, of, zoo als in dit geval, tot ver- 

 grooting der reeds bestaande dient. Maar, mogen 

 wij nog vragen , is het amorph gedeelte van het 

 praecipitaat en het krislallinisch wel een en de- 

 zelfde stof? Allerwaarschijulijkst niet , want , wan- 

 neer wij letten op de boven verhaalde omstandig- 

 heden , waaronder beide vormen ontstaan , dan 

 blijkt, dat steeds dan, wanneer water genoeg 

 voorhanden was, enkel kristallen ontstonden ; deze 

 nu bevallen kristalwater. Daarentegen wordt eea 

 gedeelte van het praecipitaat amorph , wanneer 

 er weinig waler aanwezig is , en van dit weinige 

 wordt nog bovendien een deel begeerig door het 

 zwavelzuur opgenomen ; van daar dat bij de in- 

 eenvloeijing op het voorwerpglaasje het amorph 

 gedeelte zich aan den kant van het zwavelzuur 

 vormt, zoodat het dus genoegzaam zeker schijnt , 

 dat de moleculen van dal amorph praecipitaat 



