213 



afzonderlijk liggende kristallen van korrels kan 

 onderkennen. Hoe zonderling dit schijnen moge 

 is het niet te min waar. Hadden alle kristallen 

 regllijnige kanten en duidelijke hoeken , dan zoude 

 niets gemakkelijker zijn , doch juist dit heeft bij 

 de mikroskcpische kristallen wel doorgaans plaats, 

 maar geeazins zonder uitzondering. Men zie 

 Bulletin, fig. 34 o en c, en fi.g. 37. En dat er 

 zelfs kristalpiaatjes van koolstofzuren kalk kunnen 

 ontstaan , die volkomen cirkelrond zijn en blijven,, 

 en dan moeilijk genoeg te onderscheiden zijn van 

 de somwijlen voorkoineude zeer platte doorschij- 

 neuJe korrels in het amorphe praecipitaat, bewijst 

 de waarneming N'. 13, PI. II. fig. 4. 



Doch alhoewel het dus denkbaar is, dat mei) 

 in cenigen twijfel kan verkeeren omtrent den wa- 

 ren aard der deeltjes, die een praecipitaat vormen, 

 nadat hèl zich geheel heeft afgezet, zoo zal er 

 voor den onderzoeker nimmer eenige twijfel blij- 

 ven beslaan , indien hij slechts in de gelegenheid^ 

 is , om den oorsprong en vooral de wijze van ver- 

 grooling dezer ligchaampjes gade Ie slaan. 



Uit al het bovenstaande blijkt, dat er een zeer 

 wezenlijk onderscheid bestaat tusschen de kristalr 

 lisatie en de vorming der korrels. Ja zelfs gedra- 

 gen zij zich in meer dan een opzigt als tegenover- 

 gpslelde verschijnselen. Zoo hebben wij gezien, 

 d.it kristalvorming des te langzamer geschiedt, 

 hoe verdundcr de oplossingen zijn (bl. 189; , ter- 

 wijl daarentegen de korrels zich des te langzamer 

 vuriTien , hoc gecoaccnlreerder de oplossingen zijn , 



