226 



wordende af* hel ware nagejaagd door de talrijke 

 naaldjes, die eveuwel steeds op eenen atstand van 

 ten minste J^ n^ni- ^^n de nog onopgeloste mole' 

 cnlen verwijderd blijven. Dit ontslaan en weder 

 verdwijnen der moleculen als ook het vergrooten 

 der kristallen duurt zoolang, totdat deze laatste 

 op de grens der beide droppels eenen dam gevormd 

 hebben . die het verdere ineenvioeijeu belet. — 

 Uit deze waarneming, vergeleken me^ N°. 1 , blijkt 

 ten duidelijkste, dat, wanneer een amorph prae- 

 cipitaat kristalachtig wordt , hel alvorens weder 

 geheel in eenen opgeloslen toestand moet gebragt 

 worden , en dat de kristallen zich in zulk een ge- 

 val volstrekt niet vergrooten door eene oum|^4pri 

 lijke vereeniging met de moleculen, maar pp. 4?^. 

 zelfde wijs, zoo als altijd, door aanzelting, van 

 opgeloste kristalüseerbare stof. Dat het ontstaan, 

 van een moleculair praecipitaat bove^idien in gee- 

 nen deele een volstrekt yereischle is voor de vor- 

 ming der kristallen van oxalas cJünini , blijkt 

 overtuigend hieruit, dat de kristallen op dezelfde 

 wijze ontstaan en even sterk aangroeijen aan de 

 zJLJde van den droppel derc/tiraine-oplpssing {d d d), 

 waar zich geen spoor van voorafgaande molecuiea, 

 vertoont. :. 



4. Dcutochtoruretum pla(i7u et chini7ii. De 

 oplossing van sulplias clnniiti gepraecipileerd dppr- 

 die van deUlovhlorurelum platini in alcohol. Op, 

 het eerste oogenblik een moleculair praecipitaat, de- 

 moleculen zijn zeer klein en oiidoorschijnend. Bin- 

 nen weinige seconden hebbeu zij vlokken gevormd, 



