232 



en zijn alleen de beide met de grondvlakken ver- 

 eenigde piramiden overgebleven. 



Het praecipitaat door ineenvloeijing der beide 

 oplossingen op het voorwerpglaasje verkregen , 

 bestaat enkel uit kristallen; hier neemt men in het 

 geheel geen vliezen waar. De meeste dezer kris- 

 tallen zijn zeshoekige plaatjes (Gg. 4) , die zoo 

 uitnemend dun zijn , dat , wanneer men het vocht 

 in beweging brengt , zoodat zij zich rondwentelen , 

 men bij velen op het oogenblik der omwenteling 

 naauwelijks den kant bespeuren kan. Hunne 

 randen zijn dan ook zeer bleek , en men ontwaart 

 dezelve, dien ten gevolge, niet voor dat zij reeds 

 eenen vrij aanmerkelijken doormeter (ylg mm.) 

 liebben verkregen. Geenszins allen bezitten eenen 

 regelmatigen zeshoekigen vorm ; deze wordt in 

 alle mogelijke wijzigingen aangetroffen , aan eenige 

 plaatjes bespeurt men zelfs volstrekt geen kanten 

 of hoeken, daar zij zich als zuivere cirkels ver- 

 toonen, alhoewel hun doormeter dikwerf tot j% 

 mm. bedraagt, en dus meer dan groot genoeg is, 

 om den zeshoekigen- van dén cirkel-vorm te on- 

 derkennen. Behalve deze plaatjes, ziet men ook 

 nog een aantal kleine naaldvormige kristalletjes. 

 Na 3 uren tijds heeft dit , door de hygroscopicileit 

 ■van de suiker en potasch , vochtig gebleven prae- 

 cipitaat geene verandering ondergaan , dan dat er 

 zich eenige geleiachtige vlokken in vertoonen. 



Uit de medegedeelde waarnemingen van geprae- 

 cipiteerde organische stoffen , blijkt , dal wanneer 



