Nu moet op twee zaken aclit worden gegeven ; 

 vooreerst op den gansf der temperatuur ; al naar 

 mate de proefneming korter of langer duurde, 

 teekende ik dezelve 6 tot 12-maal aan , de ver- 

 deeüng der schalen veroorloofde mij dezelve tot 

 Op 0°,1 graad na te bepalen, en uit de gezamen- 

 lijke aanteekeningen werd de gemiddelde tempe- 

 ratuur tot op het naast 0,1 berekend. 



Ten tweede moet gelet worden op het bezin- 

 ken van het praecipitaat. Allengs wordt het melk- 

 achtige vocht vlokkig , er ontstaan heldere lus- 

 schenruimlen , en eenige vlokken beginnen te zin- 

 ken , welke weldra door de overige gevolgd wor- 

 deo. Sonmwijlen gebeurt het, dat reeds een aan- 

 merkelijk gedeelte bezonken is , terwijl een ander 

 gedeelte boven in de buis blijft hangen, In zulk 

 een geval is de proef als mislukt te beschouwen, 

 want daar dit laatste nu eerst iaier volgt, is de 

 geregelde zaraentrekking der geheele massa niet 

 meer waar te nemen. 



In de volgende tafels bevat de eerste kolom de 

 gemiddelde warmtegraden. In de overigen is de 

 tijd in minuten opgeteekend , welke vereischt werd 

 om de bovenste oppervlakte van het praecipitaat 

 de op de buis geplaatste verdeelingen 10, 9, 8 

 enz, te doen bereiken. 



Toen ik deze waarnemingen aanving, gebruikte 

 ik dezelfde oplossingen , welke ik rpeds vroeger 

 had aangewend (bl. 241). Doch het bezinken van 

 het praecipitaat vorderde eenen zeer geruimqn 

 tijd, gelijk men uit tafel 1 ïie» l<au, en ik be- 



