286 



dit onderscheid bij liet praccipitaat van het koper- 

 oxydhydraat, en het zoude inderdaad een vrij 

 aanmerkelijk verschil opleveren of men de cijfers 

 in de eerste dan wel die in de laatste kolom aan 

 eene berekening onderwierp. Hieruit volgt dan , 

 dat men bij eene vergelijking van den zamentrek- 

 kings-coëfficient van verschillende gepraecipileerde 

 stoffen, steeds ook de zamenlrekking in vroegere 

 tijdperken moet in aanmerking nemen, en dal, 

 zoo dezelve niet overeenstemt met de zamenlrek- 

 king gedurende het laatste tijdperk , men dau door 

 de berekening r des Ie geringer zal vinden , hoe 

 minder het praecipitaat van het punt der geheele 

 zamenlrekking verwijderd was. 



Eer ik van dit onderwerp afstap, kan ik niet 

 nalaten de aandacht te vestigen op den schijnbaar 

 legenslrijdigen invloed der warmte. Men weet , 

 dat deszelfs meest algemeene uitwerking op de 

 ligchamen, eene uitzetting van derzelver volume 

 is. Deze is het gevolg van de onderlinge verwij- 

 dering der kleinste deeltjes, welker aantrekkings- 

 kracht lol elkander afneemt , in gelijke male als 

 de temperatuur toeneemt. Daar nu bij de mcta- 

 morphose der praecipilalen daarentegen de mole- 

 culen tot elkander naderen , zich vereenigen , en 

 dat wel des Ie spoediger hoe hooger de wnrmle- 

 graad is , zoo schijnt het als of in hel eene geval 

 de moleculaire aantrekkingskracht door de warmte 

 verhoogd, in het andere geval verminderd wordt. 



Ik noemde deze tegenstrijdigheid schijnbaar , en 

 inderdaad , dat is zij ongetwijfeld , want nimmer 



