287 



is fle natuur met zich zelve in strijd , al vertoonde 

 zij zich als zoodanig , omdat onze beperkte ken- 

 nis ons niet veroorlooft overal de harmonie in het 

 groote geheel te erkennen. 



Hoewel ik mij niet vermeet op eene nilezins 

 voldoende wijze de bedoelde tegenstrijdigheid te 

 verklaren, zoo zijn er echter eenige bij de me- 

 tamorphose plaats hebbende omstandigheden, wel- 

 ke hier misscliien eenig licht zullen verschaffen. 



Vooreerst , weet men dat een vocht des te 

 vloeibaarder, des te bewegelijker wordt, hoe 

 hooger deszelfs temperatuur stijgt. Om tot elkan- 

 der te naderen moeten de moleculen den weder- 

 stand overwinnen van het vocht , dat hen om- 

 geeft , en deze zal dus des te geringer zijn, hoe 

 warmer, dat is, hoe bewegelijker dit vocht is. 

 Maar ten tweede, de raetamorphose der praecipi- 

 laten bepaalt zich niet enkel tot de onderlinge 

 aantrekking der moleculen en derzelver praecipi- 

 talie; zij beslaat bovendien uit eene afscheiding 

 der vaste stof uit den vliesvormio;cn toestand , 

 waarin zij nog met eene aanmerkelijke hoeveelheid 

 water verbonden is (zie het vorig opstel). Deze 

 afscheiding heeft van het begin tot hel einde der 

 metamorphose plaats , zoodat op hetzelfde oogen- 

 blik, waarop de laatste vliezige deelen, die de 

 moleculen in middelijk verband houden , verdwe- 

 nen zijn , de metamorphose deszelfs eindpaal be- 

 reikt heeft. Niet onwaarschijnlijk komt het mij 

 ■voor, dal de invloed der warmte zich eigenlijk 

 bepaalt tot het bevorderen dier afscheiding, en 



