Door azijnzuur werd fi gescheiden in: 



aa) stollen , 'wellie in azijnzuur oplosbaar 



waren, en 

 jï|3) , welke daarin onoplosbaar waren. 



aa) bevatte de phosphorzure alcalische aarden.' 

 De afgefijtreerde azijnzure oplossing werd met zoo 

 veel ammoniak ontleed , dat er geen blijvend prae- 

 cipitaat ontstond , daarna ontleed met eene op« 

 lossing van salpelerzuur zilververzuursel; een ne- 

 derslag als geel van eijeren toonde ons de aanwe- 

 zigheid van phosphorzuur. Een witte nederslag, door 

 zurinszuren ammoniak ontslaan, deed de aanwe- 

 zigheid van kalk vermoeden , en in de gefiltreerde 

 tloeistof erkenden wij aan een wit kristalvormig 

 praecipitaat , hetwelk ontstond door bij voeging vaa 

 ammoniak, magnesia. 



/ïj?), bevattende phosphorzure aluinaarde, werf 

 gekookt met potassa causlica , het filtraat ontleed 

 met salmiak, en daardoor het ontstane praecipitaat 

 aangewezen Ie zijn aluinaarde. Het residuum, 

 hetwelk overbleef na de werking van potassa caus- 

 lica , werd deels met een phosphorzuur-zoiit VOOB- 

 de blaasbuis op mangaan-oxyde , deels in zoutzuur 

 opgelost en door middel van blaauwstof-ijzer'* 

 polassium op ijzer beproefd. 



c) Hel residuum , hetwelk na de inwerking van 

 water en zoutzuur van de asch overbleef, was 

 kiezelaarde , waarvan het gewigt na de gloeijing 

 bepaald werd. 



