81 



den rijkelijk , en vulden , in den tijd van twee maan» 

 den, den pot zoo geheel en al, dat zij zich wijd 

 over den rand van dcnzelven uitspreidden. 



Nu verplanlte ik, op hel einde van Maart, deze 

 planten, met de aarde, welke dezelve omgaf, in 

 mijnen tuin , in den open' grond , en ik liet ze 

 aan zich zelve over, zonder ze verder te begieten. 

 Zij groeiden weder weelderig , en bloeiden , ook 

 in dit jaar, rijkelijk, terwijl zij zich zeer vermeer- 

 derden ; maar, in het volgende jaar, hadden de- 

 zelve, op het tijdstip, dat zij zouden gaan bloei- 

 jen , een ziekelijk aanzien , bloeiden zeer spaar- 

 zaam , gaven geen zaad , en stierven in het derde 

 jaar, tegen den bloeitijd, af. 



Uit deze proeven schijnt men wel te mogen be- 

 sluiten , dat de beide genoemde soorten van plan- 

 ten , en ook al de zoutminuende gewassen , chloor- 

 metalen tot haar voedsel behoeven , dat het echter 

 onverschillig is , of hel chloor met polassium of 

 sodium verbonden zij. 



Ook Bertuiee's ontledingen vin de asch van 

 dennenhout bewijzen de stelling , dat potassa en 

 soda , kalk en magnesia zich wederkcerig vervan- 

 gen kunnen. 



De moeijelijkste vraag, door welker beantwoor- 

 ding de overige waarschijnlijk later zullen wor- 

 den opgelost, is die, of de wortels der planten 

 het vermogen hebben , om de stoffen , welke tot 

 derzelver voeding en volkomene ontwikkeling moe- 

 ten dienen , als 't ware uit te kiezen uit de opge- 

 loste zelfstandigheden , die zich in den grond als 



