63 



Ook de menigvuldige en belangrijke , gedurende 

 vijf achtereenvolgende jaren , door Daube;«y gedane 

 proeven , in zeer verschillende lagen van stofTen , 

 vooral met in gepulveriseerde zwavelzure stron- 

 tiana gezaaide planten van zeer verschillende mono- 

 en dicotyledonische familiën , welke met eene zeer 

 slappe oplossing van salpeterzure strontiana , tot 

 de hoeveelheid van een lood , begoten waren , 

 schijnen te bewijzen, dat de planten met onbe- 

 schadigde wortels , geene voor dezelve niet dien- 

 stige , zelfstandigheden opnemen, dewijl van de 

 veelvuldige proeven slechts drie, namelijk ééneO.l 

 in de deelen van den wortel , ééne in zwavelzure 

 strontiana gezaaide 0,3, en eene derde in carra- 

 risch marmer gezaaide 0,4 grein strontiana opge- 

 zogen hadden , waartoe , welligt onopgemerkt ge- 

 blevene , omstandigheden hebben bijgedragen. 



Zoo leert ons dus ook de ervaring , dat , bij 

 verschillende planten , welke naast elkander groei- 

 jen , op een' en denzelfden grond , de verhouding 

 van door dezelve opgenomene stofiFen zeer ver- 

 schillende is, zoodat, b. v. , op éénen akker, de 

 hav«r eene aanzienlijke hoeveelheid kiezelaarde 

 bevat, de danraaast groei^eade R/iinanihus crista. 

 Galli meer ijzeroxyde , en de tusschen beide groei- 

 jcnde Futnaria officinalis meer potasch bevat. 



Deze verschijnselen nu moeten ons wel het regt 

 geven, om te besluiten, dat de wortels, ten min- 

 ste in een' zekeren graad, hef vermogen hebben, 

 om eene keuze te doen uit de stoffen , welke aan 

 dezelve worden aangeboden , en dat die opneming 



