64 



van de anorganische sloffen , welke groolendeels 

 de vaste deelen vormen , naar gelang van de soort, 

 door zekere weiten bepaald wordt, hoewel de 

 hoeveelheid derzelve, naar de omstandigheden, 

 dikwijls is gewijzigd. 



Zelfs de omstandigheid, dat in het wild groei- 

 jcnde planten niet anders , dan wanneer zij gebrek 

 hebben aan het water, ter behoorlijke oplossing 

 van de zelfstandigheden , welke zij behoeven , aan 

 ziekten der voeding lijden , waaraan de gekweekte 

 gewassen zoo veelvuldig onderhevig zijn , schijnt 

 voor deze wijze van beschouwen te pleiten. Dr. 

 Sphekoei. heeft dit als bijna zeker uitgemaakt (1) 

 door proeven, waarvan wij de hoofdzaak hier la- 

 ten volgen : 



Eene tobbe, van 18 duim hoog en 14 duim in 

 middellijii , werd , van het middelpunt af, door 

 niiddel van dimne plaatjes, verdeeld in zes zeer 

 naauwkeurig sluitende vakjes, in dier voege, dat 

 de afscheidsels, welke tot aan de oppervlakte 

 van hel vat reikten , bevestigd waren , zoowel 

 in eene kleine in het midden geplaatste kolom , 

 als bok in den buitenwand en den bodem van het 

 val. Al die vakjes werden aangevuld met fuin- 

 aarde. In een dezer vakjes werd de aarde met 

 carbonas potassne , in een ander met beende- 

 rcnmeel , een derde met keukenzout , een vierde 



(1) Dr. C. SpRENCEi.'s Land- und Forshiissenschaft- 

 lichc ZeiUchrift, 2 Bd. 1 Heft, Jah.g. 1834. S, 

 262— -266. 



