73 



Vesultafén der proeven van Macaire Prinsep moet 

 twijfelen, te meer, daar de proeven van Unger, 

 met Lemma, en van Dr. Walsjieh , met een groot 

 aantal andere planten gedaan, hetzelfde negatief 

 gevolg gehad hebben. 



De door de ondervinding ten volle bewezene 

 daadzaak , dat kulluurplanten zelden volkomen 

 gedijen, wanneer zij op denzelfden bodem, op 

 weiken men het vorig jaar planten van dezelfde 

 soort gekweekt heeft en tot rijpheid heeft zien ko- 

 men, op nieuws worden geteeld, ja, dat zij niet 

 dan na zes jaren op denzelfden akker kunnen 

 worden verbouwd , is insgelijks uit die afscheiding 

 door den wortel verklaard geworden. 



Men redeneerde aldus : evenmin als een dier op 

 lijne excrementen kan leven, evenmin kan eene 

 plant op de excretie van hare eigene soort leven, 

 terwijl die excretie voor planten van eene andere 

 familie tot voeding kan zijn. 



Men heeft evenwel daarbij niet in het oog ge- 

 houden , dat organische stoffen door verrotting 

 ontbonden , door omploegen en omspitten met 

 andere zelfstandigheden van den grond vermengd 

 en zeker daardoor ook onschadelijk gemaakt wor- 

 den, en eindelijk, dat boomen honderden, ja 

 «oms duizend jaren, op den grond, die hunne ei- 

 gene secretie bevatten zoude, gedijen. 

 • Veel eenvoudiger is die wijze van verklaren, 

 welke de landlieden en kweekers algemeen bezi- 

 gen , dat de grond door den voorafgeganen oogst 

 loo zeer is uitgeput geworden in de anorganische 



