101 



gen nack^ewiesen von F. H. Bidder und 

 A. W. VoLKMAKW , Professoren in Dorpat. 

 Nebst drei Kupfertafeln. Leipz. 1842. 4'^' 



De onafhankelijkheid van het sympathische ze- 

 nuwstelsel door BicHAT en Rbil aangenomen en 

 verdedigd , scheen door de mikroskopische onder-, 

 zoekingen van Remak bevestigd, welke bijzonde- 

 re, dunne, met korrels bezette, tot knoopen uit- 

 gezette en in 6jue takjes zich oplossende orgini- 

 sche vezels ontdekte , die den nervus sijmpathi- 

 cus hoofdzakelijk zouden zamenstellen. Latere 

 onderzoekers betwijfelden echter dat deze vezels 

 werkelijk zenuwvezels waren , en bragten ze tot 

 het ceilenwecfsel. Vooral vond Remak eenen lie- 

 vigen bestrijder in Valewtin, die alle onderscheid 

 tusschen de cerebro-spinale en de zoogenoemde 

 sympathische zenuwen verwierp, zoodat in de 

 laatste jaren de nervus symputhicus weder uit 

 de cerebro-spinale zenuwen werd afgeleid. De 

 Schrijvers der voor ons liggende Verhandeling ver- 

 werpen evenzeer de organische vezels van Rejiak. 

 als eigenlijke elementen van het zenuwstelsel ; deze 

 vezels komen bij de koudbloedige dieren , bij 

 welke ook veel minder cellenweefsel dan bij de 

 zoogdieren aanwezig is , in veel geringere mate 

 en in enkele deelen van het sympathische zenww- 

 gtclsel zelfs in 't geheel niet voor. Met dat al 

 mcencn zij , dat de sympathische zenuw door hare 

 organische elementen zich aanmerkelijk van de 

 lenuwen des dierlijken levens onderscheidt. Zij 

 beitaat namelijk bijkans geheel uit dunnere vezels , 



