123 



de gporidïen zoude verhinderen te kiemen, deze 

 nader tot het licht zouden gebragt worden, ten 

 einde de ontwikkeling niet te verhinderen. 



De plant kan , dus gaat onze Schrijver voort te 

 redeneren , een dier voortbrengen , en doel dit 

 ook vaak. Wat zal ons verhinderen om , alzoo 

 voortgaande, te beweren dat het geheele dieren- 

 rijk , en zelfs de mensch , een voortbrengsel van 

 het plantenrijk is? Okeh heeft beweerd, dat dit 

 laatste de baarmoeder van de dierenwereld is ! 



Men ga slechts ééne schrede verder, — men 

 neme slechts de instulping der blaas aan — ea 

 het dier is daar. Na de geboorte van de dierlijke 

 kiem, welke zich verder ontwikkelt, moet slechts 

 dal gedeelte der plant, hetwelk de rol van ute- 

 rus , eijerstok , ovarium of vruchtblaas vervult , als 

 onnuttig worden afgezonderd. Doch hel is niet 

 denkbaar dat, na zulk eene acte, de plant zelve 

 t« niet gaat ; integendeel , moet dezelve verder 

 haren invloed uitoefenen op het leven der dierlijke 

 kiem. Wat nu is natuurlijker dan dat de zwakke 

 dierlijke kiem juist in hel ontstaan van een moe- 

 derlijk organismus de verdere voorwaarde van 

 haar stoffelijk bestaan zoekt, tot plant terugkeert 

 en alzoo het eenige voor haar geschikte voedsel 

 vindt ? 



Planten en dieren staan derhalve, naar aanlei- 

 ding van deze voorstelling, in nadere betrekking 

 dan men gewoonlijk aanneemt. 



Wij hebben , in de bovenstaande bladzijden ; 

 den inhoud van het werkje van UacKB getrouw 



