IS5 



knobbels ontbreken echter dikwerf of zijn rond 

 en weinig uitstekend. 



De achterste gedeelten der wandbeenderen • en 

 de tusschenh'ggende naad (de pijlnaad) eindigen 

 van achteren den schedel. Het bovenste gedeelte 

 van het achterhoofdsbeen ligt naar beneden ; de 

 randen der sii/ura lambJoidea strekken zich over 

 de vlakte van het achterhoofd tol de zijdevlakten 

 des schedels uit. Ee grenzen der aanhechting van 

 de nekspieren (lineae semicii-culares niajores) 

 vereenigen zich onder eenen nagenoeg regten hoek 

 met elkander, die onder en voor den sterk voor- 

 uitslekenden gchterhoofdsknobbel ligt. Deze hoek 

 is gemeenlijk vooruitstekend , en vormt bij vol- 

 wassene mannen eene duidelijke protuberaniia 

 occipilalis externa. 



Ook wanneer de schedel van ter zijde gezien 

 wordt, vertoont zich de achterhoofJsknobbel bij- 

 zonder groot als een uitsteeksel, 't geen van boven 

 door een indruksel boven de spits van den lambda- 

 naad begrensd is, of op de plaats, waar de groote 

 fontanel gelegen was, 't geen een wenzenlijk ken- 

 merk voor schedels van dezen vorm uitmaakt. 



Ten gevolge van deze aanmerkelijke verlenging 

 van het achterhoofd , komen de uitwendige oor- 

 openingen meer naar voren, dan bij de overige, 

 hier door ons beschrevene schedels. Vv'^anneer 

 men zich namelijk eene vlakte voorstelt , die door 

 de beide uitwendige gelioorgangen gaat en de 

 lengte van den schedel regthoekig doorsnijdt, dan 

 treft deze vlakte de lange as digt bij en dikwerf 



