146 



platte vlakte vormt , die het grootste gedeelte van 

 de hoogte der schedels inneemt en het achterste 

 gedeelte der wandbeenderen met de achterein- 

 den van den pijlnaad, en den geheelen lambda- 

 naad insluit. Ue lineae semicirculares majores 

 vormen alzoo bijna den onderkant van den ach- 

 terrand des achterhoofds of van den grond des 

 schedels. De welving van het achterhoofd , digt 

 boven deze lijnen vormt eenen boog, wiens hoogte 

 omtrent de helft is van deszelfs koorde , genomen , 

 zoo als bij de Zweedsche schedels , tu^schen de 

 uitwendige gehooropeningen langs den rand van 

 het achterhoofilsgnt. Beide lineae semicircula- 

 res majores vercenigen zich onder eenen zeer 

 stompen hoek of gaan in elkander over met eenc 

 zwakke buiging. Hierdoor vertoont de protube' 

 rantia occipilalis den vorm van eene dwarse , 

 stompe verhevenheid. De twee vlakten onder en 

 lusschen de gemelde grens , op welken de halfron- 

 den der kleine hersenen rusten , zijn sterk gewelfd 

 en klimmen met haar achterste gedeelte omhoog , 

 zoodat zij in de achterste oppervlakte van het ach- 

 terhoofd overgaan. De aanhechting voor den 

 nekband (crisla occipilalis externa) is ten deele 

 naar boven stijgende. Het achterhoofdsgat is van 

 gelijken vorm en van eenerlei grootte als bij de 

 Zweedsche schedels. De afstand tusschen de pro- 

 cessus mastoidei is bij het eene Russische cranium 

 0,140, bij het andere 0,135, bij het poolsche 0,128, 

 bij het Czechische 0,114. 



Van ter zijde vertoont liet voorhoofdsbeen , ten 



