159 



beneden in <1e horizontale takken der onderkaak 

 over, welke den voorrand aanwijst der aanhech- 

 ting van de kaauwspier. De hoogte van de op- 

 klimmende takken is 0,070, van het horizontale 

 gedeelte 0.035. 



Deze beschrijving van de Finsche schedels is in 

 de meeste zaken verscliillend van die, welke Hceck 

 in den boven aangchaalden brief geleverd heeft. 

 Bij gchijut echter slechts eenen enkelen Finschen 

 schedel gezien te hebben , en zich daarbij , gelijk 

 de meeste Schrijvers, welke na Bldue^bacii be- 

 schrijvingenvan volksschedels gegeven hebben, het 

 meest bij bijzonderheden van de aangezigtsbeen- 

 deren bepaald te hebhen. Daardoor kunnen onze 

 opgaven niet volkomen met elkander vergeleken 

 worden. In eene hoofdomstandigheid komen 

 dezelve toch overeen , namelijk dat de Finsche 

 schedel iets wigvormigs heeft , hetwelk ik heb zoe- 

 ken uit te drukken door de benaming van cranium 

 cuneato-ovatum. 



Hceck heeft in eene bijzondere Verhandeling 

 rekenschap gegeven van den vorm des schedels bij 

 de met de Finnen verwantschapte Esthlanders (de 

 craniis Eslhonum, üorpat 18^. (I)). Vergelijkt 

 men deze beschrijving met die , welke ik hier van 

 de schedels der Finnen gegeven heb , dan vertoo- 

 nen zich groote verscheidenheden , welke echter 

 grootendeels berusten kunnen op het verschil ia 



( 1 ) [Zie onsVerslag van dieVerhandeliDg in dit Tijdschrift, 

 D. VI. 1839. Bcekbeschouw. U. 71—74. J.v.D.H.] 



