42 
Werking eener verdunde sublimaat- 
oplossing op bloedschijfjes. 
17. Bij eenige door mij aangewende pogingen, 
om vochten op te sporen, die ter bewaring van 
mikroskopische dierlijke praeparaten geschikt zijn , 
en over welker uitslag ik later berigten zal, wendde 
ik ook eene oplossing aan van ongeveer > subli- 
maat in water. 
« Deze oplossing heeft op de bloedschijfjes van 
den mensch eene zeer merkwaardige uitwerking. 
In de eerste oogenblikken na de vermenging neemt 
men niets in het oog loopend waar, doch na 
eenige minuten bespeurt men aan den rand eene 
donkere vlek. Later ontstaat aldaar eene kleine 
opzwelling, en ten slotte bestaat het bloedlig= 
chaampje uit twee zamenhangende ligchaampjes, 
een grooter, dat oogenschijnlijk het niet van vorm 
veranderde bloedschijfje is, en een kleiner, dat 
daarmede zamenhangt. Dit laatste is rond of 
langwerpig rond, en bevindt zich gemeenlijk aan 
den rand, somwijlen echter ook aan de platte 
zijde.” Eerst na 24 uren hebben deze verande- 
ringen volledig en bij alle bloedschijfjes plaats ge- 
had, en om dezelve goed waar te nemen, is het 
daarom noodig den droppel met een glas- of mica- 
plaatje te bedekken, welks randen men met eenig 
lutum bekleedt. 
Wat nu den aard van het beschreven verschijnsel 
aanbelangt, zoo wordt hierover eenig licht ver- 
spreid door eene vergelijking van den doormeter 
