58 
zullen zich nog meer van elkander verwijderen. 
Beneden is deze loot dikker, dan boven, en op 
het gevoel is dezelve op de eerste plaats harder , 
dan op de tweede. Scheiden wij thans dit takje 
van den moederstam, en laten wij door eene snede 
met een scherp mesje, in de lengte het juist in 
twee deelen scheiden; en wel zoodanig dat 
de helft der bladstelen van de tegenovergestelde 
bladen, ieder aan een van deze deelen gehecht 
blijven. Beschouwen wij deze snijvlakten, dan 
zien wij beneden zeer duidelijk, merg, hout en 
bast; boven vloeijen deze drie deelen schijnbaar 
in eene groene massa te zamen. Ieder van deze 
deelen moeten wij wat naauwkeuriger bezien, en 
daartoe zullen wij het merg uit een van deze 
beide helften voorzigtig verwijderen, hetgeen het 
gemakkelijkst met eene stompe messpits geschiedt. 
Men ondekt nu beneden in het takje, aan de bin- 
nenzijde van het witte hout, groenachtige bun- 
dels, die ook daar voortloopen, waar dit hout, 
tusschen het tweede en derde paar bladen, op- 
houdt. Deze draden zetten zich voort tot aan het 
uiterste punt van het takje, maar geven aan ieder 
blad, dat in hunne nabijheid ontstaat, een ge- 
deelte van zich zelve af, zonder daarom in even- 
redigheid dunner te worden. 
In den bladsteel loopen deze gedeelten vereenigd 
of gescheiden naar het blad, waar zij , door hunne 
verdeeling de bladaderen vormen. Wanneer wij 
deze bundels onder den mikroskoop beschouwen, 
zoo blijkt het, dat zij uit verlengde cellen, spi- 
