63 
regel, aan een bepaald getal bladen en worteltjes 
bundels geeft, zoo als bij het groote weegblad , 
waar ieder der hoofdaderen van het blad, een 
stengbuúndel is, die later in een worteltje eindigt ; 
of, zoo als bij de gewone beet, waar ieder bun= 
del, gedurende het eerste levensjaar in een blad 
eindigt, en beneden in eenige worteltjes, naar ik 
vermeen in vijf. ' 
Het is noodwendig, dat in de planten met een 
onbepaalde ontwikkeling van primair hout aan de 
beide uiteinden, dit hout zelve in zamenstellende 
deelen toeneme. En dit heeft wezenlijk plaats. 
Om zich hiervan te overtuigen, vergelijke men de 
gezamenlijke bladaderen met het aantal bundels 
in den bladsteel bevat; deze laatsten, met de bun- 
dels van het jonge takje, en dezen weder met de 
bundels vanden ouden tak , en zoo vervolgens. Nu 
is het waarheid, dat alle bladaderen, alle bundels 
uit den bladsteel, uit de jonge takjes, enz. elk 
met elkander vergeleken, gelijk zijn, zoodat zij 
allen een gelijke toeneming, in hunne zamen= 
stemmende deelen hebben moeten verkrijgen. Bij 
de planten met eene bepaalde ontwikkeling is de 
toeneming van het primaire houtweefsel naar de 
beide uiteinden veel geringer, en bij het groote 
weegblad, bij voorbeeld, bijna nul. 7 
Hoe deze toeneming geschiedt, is niet zeer 
moeijelijk waar te nemen. Eensdeels toch is het 
zeker, dat het zich verlengende primaire hout, 
uit kleine verlengde cellen en vaten bestaat, even 
als het voltooide. Anderdeels, ziet men in het 
