68 
die geen secundair hout verkrijgen. Deze bast is 
dus meer algemeen verspreid, dan het houtweef- 
sel, waarom men ook algemeen gelooft, dat alle 
dicotyledonen denzelven bezitten, iets dat onwaar is. 
Eene andere fout , omtrent dezen bast, in de meeste 
boeken aangenomen, bestaat daarin, dat men des- 
zelfs kenmerk stelt, in de bastbundels, op grond 
waarvan men denzelven aan de monocolyledonen 
betwist. Later zal ik aantoonen dat hier wel 
degelijk secundaire bast , doch zonder deze bun- 
dels, voorkomt. Ik zal hier overigens mij niet 
ophouden met de zeer groote verschillen van deze 
bastsoort te beschrijven ; want derzelver maaksel is 
veel meer verscheiden dan men in de boeken aan= 
neemt, Genoeg is het mij, op het bestaan van 
denzelven, en het verschil, dat er tusschen den pri- 
mairen en de secundairen bestaat, opmerkzaam ge- 
maakt te hebben. Later zal ik, ook omtrent dit 
punt, meer in bijzonderheden treden. Ook om- 
trent het secundaire hout, zal ik mij hier tot het 
algemeene bepalen, en daarom opgeven, waar- 
door het van het primaire verschilt. Deze ver- 
schillen bepalen zich: 1°. tot den oorsprong ; 
2°. tot de plaatsing; 3°. tot het maaksel ; en 4°. 
tot de verrigtingen welke beiden uitoefenen in het 
belang der geheele plant. 
1°. Oorsprong. Wat het eerste punt aangaat, 
is het vroeger gebleken, dat de primaire houtbun- 
dels, eene oorspronkelijke ontwikkeling, een onmis- 
baar bestanddeel van iedere vasculaire plant zijn. 
Het secundaire hout daarentegen verschijnt slechts 
