141 
door voor dezelve minder lastig, werd. , Eenen 
derden kleineren kikvorsch bragt ik in eene ge- 
heel met zuiver zuurstofgas gevulde flesch, in wel- 
ke ik in het begin geen water gelaten had ; maar 
deze was daarin zoo onrustig, dat ik genood- 
zaakt was, de flesch op nieuw te vullen en er wa- 
ter in te laten, waardoor het koolzuurgas, dat, 
zoo als men weet, zwaarder dan zuurstofgas is, 
opgeslorpt werd, Hierop werd de kikvorsch, die, 
eer ik deze voorzorg genomen had, onophoudelijk 
op de achterpooten stond, als of hij met den kop 
de zuurstoflucht wilde zoeken , spoedig even zoo 
stil als de beide anderen onder de klokken. Nu 
schenen echter alle drie iets hinderlijks te onder- 
vinden, daar zij met zeer menigvuldige tusschen- 
poozen onregelmatig ademden. Het was bijna, 
als of zij hunnen adem telkens, zoo lang zij slechts 
konden, in wilden houden, om als het ware der 
lucht den toegang tot hunne longen te onthouden. 
Na zulk eene tusschenpoozing waren dan de adem- 
halingen des te meer stormachtig en abrupt. 
Reeds na weinige uren werden de zwarte of 
eigenlijk zwartgroene „ langwerpige , onregelmatig 
zeshoekige vlekken, die zich van de oogen, naar 
achteren en beneden uitstrekken, iets lichter en 
groener. Van dien tijd af aan nam de donker- 
heid der kleur slechts langzamerhand af, en mijn 
ongeloof aan deze verandering van kleur kon ik 
eerst den láden October afleggen, toen een zeer 
ervaren, omzigtig en onbevooroordeeld waarne- 
BAT. Tijnscnn. D. XII, St. 2 10 
