144 
gelooft hij, dat juist de tegenwoordigheid van hef 
koolzuur in staat is, met de in het ligehaam 
buiten de vaten getredene kleurstoffe ‚des bloeds 
pigment te vormen. Doch hiertegen spreekt aan den 
eenen kant, dat de door het schudden met koot- 
zuur ontstaande zwarte kleur veel waarschijnlijker 
van eene werktuigelijke, dan van eene scheikun- 
dige werking van het acidum carbonteum op de 
bloedligchaampjes, die tot ronde bolletjes op- 
zwellen (1), afhankelijk is. Ten tweede spreekt 
hier tegen de analyse van Brucu zelven , die echter 
alleen qualitatief is. Naar zijne theorie over de 
pigmentvorming zou men immers moeten aanne- 
men, dat in hetzelve de koolstof slechts geoxy- 
deerd, ja zelfs alléén in eene hoogere oxydatie 
voorkomt. De vetten echter zijn, zoo als men 
weet, koolstof-waterstof-verbindingen , die eene 
betrekkelijk zeer geringe hoeveelheid zuurstof be- 
vatten: zoo als ik boven zeide, heeft Bruct 
wel is waar geene elementaire analyse van het vet, 
dat hij in het pigment gevonden heeft, gegeven’, 
maar dat was ook wel niet noodig, om gerust te 
kunnen aannemen, dat het in «ether oplosbare 
ligchaam naar deszelfs zamenstelling eene groote 
neiging hebben moest, om zich te oxyderen en 
zich, zoo als mijne waarneming welligt bewijst , 
te verwoesten. Ik wijs intusschen bij deze gele- 
genheid uitdrukkelijk de beschuldiging van mij af, 
(1) Men zie HenNrx's Allgemeine Anatomie, S. 440, 
