145 
als of ik tot het onde gevoelen , dat de roode kleur 
van het slagaderlijk bloed van eene oxydatie van 
aderlijk bloed, of liever van eene stoffe in het 
aderlijk bloed af te leiden zij, terug wilde komen. 
Het is mij hier slechts daarom te doen, wat ik 
gezien heb, mede te deelen, en de schijnbare. te- 
genspraak , die mijne waarneming heeft, tegen 
hetgeen ons andere onderzoekers melden, zoo veel 
mogelijk op te lossen. Ik geloof in geen geval, 
dat Brucn’s hypothese over het chemismus van de 
pigmentvorming.gegrond is, waarmede ik intus- 
schen volstrekt geene afbreuk wensch te doen aan 
de stellige waarde, die zijn scheikundig’ onder- 
zoek vooral daarom bezit, omdat hij zich groote 
moeite gegeven heeft, de pigmentkorreltjes zoo 
yeel als mogelijk onvermengd met andere organi- 
sche zelfstandigheden te verkrijgen, behalve dat 
hij, ook uit een chemisch oogpunt, eene belang- 
rijke overeenstemming tusschen physiologisch en 
pathologisch pigment heeft aangetoond. Zwavel 
kon hij in hetzelve niet ontdekken : ‘het pigment 
schijnt dienvolgens geene van de gewone proteine- 
verbindingen te bezitten, en dit negatief resultaat 
komt mij voor grooter belang te bezitten, dan 
Brven zelf geneigd schijnt, aan hetzelve toe te 
kennen. 
Ik heb eene ontkleuring van het korrelig pig- 
ment bij dieren door eene vermeerderde inwerking 
van de zuurstof waargenomen ; Preisser daaren- 
tegen heeft gezien, dat kleurlooze stoffen zich Juist 
door eene vermeerderde opslorping van zuurstof 
