168 
vereeniging vormen zij de Varakreek , welke zich 
in de Suriname ontlast : dewijl wegen hier onbe- 
kend zijn, moesten wij deze kreek opvaren. Wij 
hadden twee booten ; eike boot met een twaalftal 
slaven bemand, waarvan de ééne gevuld met pro- 
visie en huisraad van allerlei soort; want tot zulk 
eenen togt moet men letterlijk alles medenemen. 
Het opvaren was niet gemakkelijk, vooreerst we- 
gens den stroom, welke, ofschoon niet zeer sterk, 
toch menigen boom, ja zelfs als't ware geheel en al 
begroeide eilanden met zich voert. Ik herinner mij 
nog op een dezer eilanden een’ dooden kaaiman van 
zes voet lengte gezien te hebben, welken eenige 
koningsgieren (Wultur Papa), zoo gemeen te Pa= 
ramaribo, bezig waren te ontleden, zonder zich 
in het minst aan ons voorbijvaren te storen. Ver- 
der wordt men tegengehouden door geheele boo- 
men, welke over de kreek heen zijn gevallen, 
waardoor men genoodzaakt wordt aan het hakken 
te gaan, met het aangename vooruitzigt van elk 
oogenblik het ligte vaartuig te zien omslaan, door 
het neêrvallen van den een’ of anderen tak op het- 
zelve; een gevaar, waarvoor wij gelukkiglijk be- 
waard bleven. Maar dat alles kost veel tijd en 
moeite , zoodat somtijds de negers, wanneer het 
water niet te diep is, uit de boot springen, en 
dezelve over den boomstam heen dragen. Mijne 
vrienden waren zeer ontevreden over dit geheele 
oponthoud, hetwelk zij niet berekend hadden; 
voor mij daarentegen was het aangenaam, daar 
ik van elken stilstand gebruik maakte, om eene 
