171 
mij in de gedachten, en ik moest bekennen, dat 
de wezenlijkheid hunne beschrijvingen nog verre 
overtrof. Wie toch durft zich vleijen , een regt 
denkbeeld te geven van zulk een treffend schouw- 
spel? Zulks schijnt mij toe eene vruchtelooze po- 
ging, waarvan ik de uitvoering dau ook uiet op, 
mij zal nemen. Evenwel, deze bosschen hadden 
iets eigenaardigs, dat ik in geene andere van 
Guyana heb aangetroffen: eene ontelbare menigte 
stammen, allen loodregt en volkomen gaaf, ver- 
heffen zich tot 50, ja zelfs tot 75 voet, zonder 
één’ enkelen tak fe maken, en hunne wijduitge- 
spreide kruinen vormen op die hoogte het over- 
heerlijkste gewelf, dat men zich slechts denken kan, 
waardoor geen zonnestraal heendringt, en waar- 
onder men eene koelte geniet, onwaardeerbaar , 
vooral in een klimaat, als dat van Suriname. 
Onder dit hooge hout treft men eene geringe 
vegetatie aan: alle gewassen van eene meer lage 
statuur schijnen versmoord te worden: dit bewij- 
zen openingen, welke men hier en daar aantreft, 
en welke ontstaan zijn door het wegvallen van 
eenige boomen of door eenige andere oorzaak, 
Deze openingen zijn steeds met heesters of met 
andere gewassen zoodanig begroeid , dat alle door- 
gang volstrekt onmogelijk is. _Eéne palmsoort 
echter schijnt de eeuwige lommer dezer bosschen 
niet te schuwen; deze is de Para-maka, eene 
soort van Bactris. Deze zonderlinge Palm heeft 
geenen slam , zoodat de bladen, van over 25 voe- 
ten lengte, als het ware oumiddellijk uit den 
