178 
daar deszelfs kruin aan die zijner buren bleef han= 
gen. Men moet zelf teleurstellingen van dien aard 
ondervonden hebben, om te kunnen beseffen , 
wat ik bij dergelijke gelegenheden gevoelde. 
Ook de Lianen, hier Zaytay genaamd, welke 
in deze bosschen als reusachtige kabels, steeds ge- 
heel bladloos, uit de kruinen der boomen neder- 
hangen. zijn zeer laslig ; men moet gestadig , met 
de bijl in de hand, zich eenen weg banen, En 
er zijn lianen dikker dan eene menschendij. Onder 
deze gewassen is eene allerbelangrijkste, niet zel- 
den in /’ara bekend onder den naam van Watertay- 
tay ; de steng heeft hoogstens anderhalf duim dia- 
meter; kapt men een stuk van dezen houtachtigen 
rank af, ter lengte van 4 à 5 voet, zoo stroomt 
er dadelijk eene hoeveelheid water uit een der 
uiteinden, voldoende om een groot glas te vullen, 
Dit water is vrij helder, van eenen goeden smaak, 
zeer koel, en bevat niets schadelijks voor de ge- 
zondheid. Welk een merkwaardig verschijnsel in 
die zelfde bosschen, waar het water die afzigtelijke 
kleur heeft, door mij reeds vermeld, en hetwelk 
dadelijk de hevigste dysenterie bezorgt aan den 
onvoorzigtige, die er van drinkt! Ook houden 
zich de Indianen gewoonlijk op in die bosschen, 
waar deze water-liane in menigte gevonden wordt. 
Jammer is het, dat het mij niet gelukken mogt 
bloemen ‚ noch zelfs bladen van dit gewas te zien; 
ofschoon er stukken van 30 à 40 voeten met on- 
begrijpelijke moeite en kracht uit het geboomte 
werden getrokken , was er echter geen enkel bloei- 
