175 
dien van het ‘hooge gebergte in Zwitserland herin- 
nerde. De vochtigheid, door denzelven vooroor- 
zaakt, is zoo groot, dat het des morgens, in deze 
bosschen, letterlijk regent. Welk eene kracht 
moet dit niet aan de vegelatie geven! 
Tijdens mijn verblijf in Para waren de gewas- 
sen op de Savannes in vollen bloei; geen tuin 
kan zulk een overheerlijk gezigt opleveren, Deze 
schoone tijd is meestal van korten duur, Twee 
of drie weken later, indien er dagelijks geen re- 
gen valt, is alles verdwenen, als door vuur ver- 
brand; dit duurt zoo lang tot dat de volgende 
regentijd een nieuw leven te voorschijn doet ko- 
men. Dit is niet wel overeen te brengen met het- 
geen men wel eens beweert, dat namelijk de Sa- 
vannes altijd groen zijn en weilanden opleveren. 
Ik heb wel van deze plaatsen aangetroffen, be- 
dekt met grassoorten van 5 á 6 voeten hoogte, 
zoo als Paspalums, Andropogones enz. ; maar 
ik kan haar geenszins weilanden noemen. 
De Savannes, in den omtrek van de plantaadje 
Berlijn gelegen, zijn geheel begroeid met plant- 
jes, van eene hoogte van slechts weinige duimen, 
dragende kleine, maar ontelbare bloempjes. En- 
kele behooren tot geslachten, ouk bij ons bekend, 
zoo als Polygala, Convolvulus, Drosera, Utri- 
eularia en anderen ; maar verreweg de meeste 
zijn aan de tropische Flora eigen, Men behoeft 
slechts de zoo schoone Listanthi, Cassiae, Bur- 
manniae, Eriocauloneae enz. te noemen, hier 
eu daar vermengd met kleine heestertjes van Melas- 
