178 
De plaats, alwaar toen de slaven van de plan- 
taadje Berlijn werkzaam waren, was 7 uren 
gaans van hunne woningen verwijderd. Hierom 
ontvangen zij een werk of eene taak voor de ge- 
heele week. Zij vertrekken 's maandags en komen 
dikwijls den vijfden dag reeds terug, daar hunne 
taak niet zwaar is voor de uitvoering. Het spreekt 
van zelf, dat zulk een afstand veel te groot is voor 
een’ Mulatten - Directeur ; deze is te trotsch, en 
vooral te lui, om iets vermoeijends te verrigten: 
het gevolg hiervan is, dat hij met het werk zijner 
slaven geheel en al onbekend blijft, en dat hij 
zich moet vertrouwen op zijn’ blank-officier ; maar 
de laatste bezit nog minder ijver, indien zulks 
mogelijk mogt zijn, dan zijn chef, en zoo gaat 
alles op de meest slaperige wijze voort. 
De Directeur was niet weinig verbaasd toen hij 
vernam, dat ik, niettegenstaande al de gevaren, 
waarvan hij mij gesproken had, evenwel deze 
wandeling wilde ondernemen, daar zulk een togtje 
mij zeer belangrijk voorkwam, en mij een’ rijken 
oogst beloofde. Ik vergezelde dus de negers, over 
de honderd in getal , met vrouwen en kinderen, 
naar hunne werkplaats. Wij vervolgden een pad 
door het overheerlijkste bosch, dat men zich kan 
voorstellen. Mijn zwart gezelschap was vrolijk, 
en zocht zich door zingen den weg te verkorten. 
Wat mij betreft, ik maakte van deze gunstige 
gelegenheid gebruik ,‚ om mij den inlandschen naam 
van menigen boom en struik te doen opgeven, 
hetgeen ik tot op dien dag te vergeefs aan blanken 
