IV. Werktuigen der spijsvertering. 
De Giraffe, behoorende tot de herkaauwende 
dieren, leeft van gras en van boombladen , vooral 
van het blad eener Mimosa (1) (Kameeldoorn, ze 
Varzraxt, T. IV. p. 214; Barrow, T. III. p. 144), 
en heeft derhalve ook in hare werktuigen van spijs- 
vertering al het eigenaardige, hetwelk de herkaau- 
wers eigen is. Daar Owen reeds zeer naauwkeurig 
deze werktuigen beschreven heeft, zal ik mij al- 
leen bepalen tot hetgeen hij heeft voorbijgezien of 
hetwelk mij toeschijnt eene nadere opheldering te 
verdienen. 
Owen spreekt breedvoerig over de wratachtige, 
achterwaarts gekeerde verlengsels of tepels aan de 
(1) Hoezeer de Giraffe de mimosen vooral bemint, zoo 
schijnt zij dit voedsel nogtans gemakkelijk met 
elk ander plantaardig te kunnen verruilen; de 
Giraffe, welke CoNsrANrrus in 1487 in het Itali- 
aansch stadje Fano heeft gezien, at brood, uijen 
en vruchten uit de hand van kinderen, en, voorbij 
de huizen gaande, nam zij alles aan, wat de nieuws- 
gierigen boven de vensters liggende haar aanboden. 
De Giraffe van Parijs leefde van gemalen turksch 
koren, van garst, boonen en melk; zij at echter 
gaarne de takken van dcacta, die men haargaf. De 
Giraffen te Londen krijgen dagelijks, volgens Owen, 
elk 18 pond klaver en 18 pond van een gemengd 
plantaardig voedsel, bestaande uit wortels, mangel 
wortelen, garst, boonen en uijen , en elke drinkt 
vier gallonen water, 
