229 
amphibiën eenen geheel anderen vorm aanduidt, 
dan diegene is, welken men naar vroegere, niet me- 
nigvuldig genoeg verrigte waarnemingen bij de vo- 
gels voor karakteristiek hield. Ik veroorloof mij des 
te eer — niettegenstaande de zaak banaal schijnt — 
hierop oplettend te maken , omdat er, helaas! nog 
steeds velen gevonden worden, die, als het ware 
met studie, de terminologie nog altoos verwarder 
en dubbelzinniger zoeken te maken, in plaats 
van eenvoudige en natuurgetrouwe waarnemingen 
ook met eenvoudige en duidelijk omschrevene na- 
men te bestempelen. 
Een tweede onderwerp, waarover ik mij in 
mijne dissertatie niet heb verklaard, is de plaats, * 
op welke het korrelig pigment in de longen ge- 
vonden wordt, Ik deed zulks niet, omdat ik wel 
een toereikend getal van waarnemingen op vol 
wassenen, maar niet op oude menschen verrigt 
had, terwijl toch, zoo als men weet, de longen 
van oude menschen juist den grootsten rijkdom 
aan pigment bezitten, en als het ware in der- 
zelver geheel zwart gemarmerd zijn. Ik heb 
daartoe echter ook sedert dien tijd gelegenheid 
gehad, en kan nu met volkomene overtuiging 
zeggen, dat het korrelig pigment — zoo min in 
den hoogsten ouderdom als bij volwassenen — 
in de Marereur'sche longblaasjes voorkomt. Zoo 
veel is zeker, dat ik het nooit in dezelve gezien 
heb, en ik durf gerust zeggen, dat ik zulk eene 
aanzienlijke menigte van longen onderzocht heb, 
dat ik een zoo goed gekarakteriseerd gewrocht als 
16 * 
